VASTWEL 2027 nodigt uit om dit spanningsveld te verkennen: in kunst en cultuur, in gesprekken en stilte, in muziek en beweging. Het is een uitnodiging om onderweg te zijn én tot rust te komen.

We leven in een tijd waarin we meer dan ooit met elkaar verbonden lijken. Via sociale media, nieuwsapps en digitale netwerken is de wereld voortdurend binnen handbereik. Een bericht uit de andere kant van de wereld bereikt ons binnen enkele seconden. We kunnen contact onderhouden met mensen die duizenden kilometers van ons vandaan wonen en deelnemen aan gesprekken met mensen die we misschien nooit persoonlijk zullen ontmoeten.

Maar juist in die overvloed aan verbinding ontstaat een belangrijke vraag: verbinden we ons werkelijk met elkaar, of worden we soms verblind door alles wat ons met elkaar lijkt te verbinden?

Verbinden betekent meer dan contact hebben. Werkelijke verbinding vraagt om aandacht, luisteren, openheid en de bereidheid om de ander als mens te zien. We kunnen honderden mensen online volgen en ons toch eenzaam voelen. We kunnen voortdurend communiceren en elkaar toch nauwelijks begrijpen. Technologie kan de afstand tussen mensen kleiner maken, maar ze kan ook nieuwe afstanden creëren. Daar ligt de spanning tussen verbinden en verblinden.

Een groep kan mensen een sterk gevoel van verbondenheid geven, maar tegelijkertijd buitenstaanders uitsluiten. Een religieuze gemeenschap kan warmte en geborgenheid bieden, maar kan ook veranderen in een gesloten wereld waarin alleen de eigen overtuiging nog als waarheid wordt gezien. Hetzelfde geldt voor politieke bewegingen, sociale media en online gemeenschappen.

Daar ontstaat verblinding.

Werkelijke verbinding vraagt uiteindelijk om ontmoeting, elkaar in de ogen kijken, de lichaamstaal ervaren of een aanraking. Niet alleen het liken van een bericht, maar het luisteren naar een verhaal Niet alleen praten over vluchtelingen, moslims, christenen, ongelovigen, jongeren of ouderen, maar daadwerkelijk iemand ontmoeten, ook wanneer deze niet in ons eigen beeld past.